Zasadniczo niemożliwe.

Autor: Jacek Podgórski, Gatunek: Poezja, Dodano: 06 listopada 2010, 17:58:50

Piszę wiersz. Wybrałem sobie to miejsce, 
bo wiem, że jestem (przynajmniej część 
mnie, reszty nie znam). Siedzę przy sosnowym 
biurku i wdycham opary herbaty, którą rozlałem 
kilka dni temu. Zapach wywietrzeje – już się nie 
łudzę. 

Przecież nie wsiąknie w drewno – jest polakierowane 
mechanicznie. Historia wie, jak bronić się przed 
niepożądanym. Kiedyś, pamiętam, myślałem, 
że mnie to nie dotyczy. Myślałem, że jeśli wieje wiatr, 
a ja zamknę okno, to wiatru nie będzie. Wtedy 
zobaczyłem dym, który kreślił szumiące kształty. 

I co mi zostanie po tym wierszu? Nie wiem jak 
smakuje dym, jak wrzeszczą walące się barykady. 
Nie powiem przecież: wiatr mnie kołysze do snu. 
(Przynajmniej staram się nie kłamać). Czasem wpadam na pomysł, 
że bardziej przyzwoicie będzie lekko poddusić myśl, ugryźć ją 
w język, albo chociaż postawić do kąta. Nie może przechylać 
byle czarek. 

Zasadniczo jestem wolny od uprzedzeń. Piszę tylko wiersze, 

O Boże.

Komentarze (8)

  • Zasadniczo możliwe. :)B. dobry wiersz

  • o tym jak dobrze pisać....
    bardzo dobry tekst.

  • Takie to niby proste. Rozmyślanie o rzeczach pozornie błahych, które skupiają się zagęszczaja w bardzo piękny, głęboki wiersz.

  • troche zbyt prozatorskie

  • troche zbyt prozatorskie

  • Dziękuję. Powiedziałbym jednak, że nawet bardzo prozatorskie, bo same wersy wiersza nie czynią. Teraz zostaje tylko pytanie, przypadek, czy nie?

  • sam piszę prozatorskie wiersze i w ogóle nie rozumiem, czemu wszyscy dążą do minimalizmu. to dobry wiersz. wszystko może być poezją i ten tekst nią jest.

  • Jak tak, to pisz dalej.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się